Ο «Μαχαιροβγάλτης» δεν θα ‘ξερε ποιος κυβερνά τη χώρα

Της ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΕλευθεροτυπία, Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

Ο Στάθης Σταμουλακάτος είναι η νέα άφιξη στον κινηματογραφικό κόσμο του Γιάννη Οικονομίδη. Το πρόσωπο και το ταλέντο του τράβηξαν την προσοχή του σκηνοθέτη όταν τον είδε πριν χρόνια στο «Πέναλτι», του Γ. Παλούμπη, που ανέβαζε με τη θεατρική του ομάδα «Νάμα» στο «Επί Κολωνώ», εκεί όπου φέτος παρουσιάζουν το «La Chunga» του Μάριο Βάργκας Λιόσα σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. «Θέλω να γράψω κάτι πάνω σου», του είπε ο Οικονομίδης. Και έγινε η αιτία, να κάνει ο 38χρονος ηθοποιός το ντεμπούτο του στο σινεμά.

Ο Στάθης Σταμουλακάτος πρωταγωνιστεί στη νέα  και πολυαναμενόμενη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη  -και, όμως, τρόμαξε να καταλάβει και να δικαιολογήσει  τον λούμπεν και... κάγκουρα ήρωα που ερμηνεύει
Ο Στάθης Σταμουλακάτος πρωταγωνιστεί στη νέα και πολυαναμενόμενη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη -και, όμως, τρόμαξε να καταλάβει και να δικαιολογήσει τον λούμπεν και… κάγκουρα ήρωα που ερμηνεύει

Βέβαια, το να εμπνεύσεις έναν χαρακτήρα σαν τον «Μαχαιροβγάλτη» δεν είναι ό,τι πιο κολακευτικό. Ευτυχώς όμως, ο Στάθης Σταμουλακάτος έχει χιούμορ. Γιατί ο Νίκος, τον οποίο υποδύεται, είναι ένας αντιπαθητικός αντι-ήρωας, που ζει μια φλατ ζωη σε μια μίζερη επαρχία. Οταν πεθαίνει ο πατέρας του, ο θείος του (Βαγγέλης Μουρίκης) τού προσφέρει δουλειά στην Αθήνα.

Και έτσι βρίσκεται να φυλάει τους… φύλακες του σπιτιού -δηλαδή δύο ντόπερμαν. Περνάει, όμως, καλά και με τη γυναίκα τού θείου του (Μαρία Καλλιμάνη). Το ερωτικό τρίγωνο του «Μαχαιροβγάλτη» δονείται υπόγεια, χωρίς φωνές και βρισίδια, σε μια λούμπεν γειτονιά όπου βράζει η χυδαιότητα του Νεοέλληνα, που βρίσκεται, ως συνήθως, σε πρώτο πλάνο στο σινεμά του Οικονομίδη.

– Πώς θα συστήνατε τον Νίκο, τον ήρωα που υποδύεστε;

«Είναι ένα παρατημένο παιδί. Δεν έχει όνειρα, στόχους… τίποτα. Πολλά μπορείς να πεις γι’ αυτόν».

– Το σίγουρο πάντως είναι ότι μιλάμε για κωλόπαιδο.

«Δεν είναι τόσο απλό. Μάλλον δεν είχε βάσεις για κάτι άλλο. Βολεύτηκε με μια κατάσταση. Είναι, βέβαια, αριβίστας. Του λέει ο θείος του να δουλέψει στην Αθήνα χωρίς να διευκρινίζει τι θα κάνει. Αλλά επειδή είναι κουτοπόνηρος, πιάνεται στην παγίδα. Ξαφνικά βρίσκεται να φυλάει σκυλιά».

– Τελικά είναι πιο… ντόπερμαν από τα ντόπερμαν.

«Είναι και αυτός φυλακισμένος. Κάποια πλάνα της ταινίας τον δείχνουν πίσω από τα συρματοπλέγματα. Είναι σαν να τον έχεις σε ένα κλουβί και να είναι τα ντόπερμαν απέξω».

– Σας απασχόλησε το μπακγκράουντ του χαρακτήρα; Φτιάξατε στο μυαλό σας το παρελθόν του;

«Συζητήσαμε πολύ με τον Γιάννη Οικονομίδη. Θα μπορούσες να δώσεις πολλές ερμηνείες για τον «Μαχαιροβγάλτη»: δεν μεγάλωσε σε «τέλεια» οικογένεια, δεν υπάρχει μητέρα, ζούσε με τον πατέρα -μπορεί να του φερόταν άσχημα- μένει σε ένα καταθλιπτικό μέρος… Χίλια δυο. Το σίγουρο είναι ότι όταν βλέπεις ένα τέτοιο παιδί, κάτι δεν πάει καλά».

– Ο Οικονομίδης τα βάζει πάλι με τους μικροαστούς, με τη μιζέρια, την άσχημη πλευρά του Ελληνα. Εχετε συναντήσει πολλούς τύπους σαν τον Νίκο;

«Μπορεί να μην αποτελεί τον μέσο όρο, αλλά ψήγματα του Νίκου υπάρχουν στο μέσο όρο. Είναι ο τύπος «περνάω καλά, ζω απ’ τον κόπο των άλλων, οικειοποιούμαι αυτά που δεν μου ανήκουν». Υπάρχουν αυτά τα κοινωνικά στρώματα που βλέπουμε στις ταινίες του Γιάννη. Οπως υπάρχουν και οικογένειες σαν αυτή του «Σπιρτόκουτου», που βρίζονται όλη μέρα. Απλώς ζουν σε άλλο κόσμο. Ή μάλλον, εμείς ζούμε σε άλλο κόσμο και δεν θέλουμε να βλέπουμε».

– Οι κακομαθημένοι τύποι που σκιαγραφεί ο Οικονομίδης είναι ένα κομμάτι της αλυσίδας που έφερε την Ελλάδα στη χρεοκοπία;

«Μπορεί ο Ελληνας να έζησε παραπάνω από τις δυνατότητές του, όμως δεν φταίει αυτός, αλλά αυτοί που τον παραπλάνησαν -ανάμεσά τους η τηλεόραση και οι διαφημίσεις- ότι μπορεί να ζήσει έτσι, να καταναλώσει, να ξοδέψει πιο πολλά απ’ όσα έχει. Καλύτερα να είσαι φτωχός, παρά χρεωμένος».

– Παίζετε ένα χαρακτήρα που εκνευρίζει τον θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος. Εσείς συμπάσχετε μαζί του;

«Οχι. Γι’ αυτό στα γυρίσματα είχαμε… προβλήματα. Ο Οικονομίδης μου ζητούσε να κάνω κάτι και έλεγε: «Μα καλά, δεν το έχεις κάνει ποτέ αυτό στη ζωή σου;». Και απαντούσα: «Οχι ρε φίλε, δεν έχω κάνει τέτοιες καγκουριές»».

– Η συνεργασία σας πώς ήταν; Εχει τη φήμη δύσκολου ανθρώπου στο γύρισμα.

«Εκτός δουλειάς έχουμε περάσει πολύ ωραία, με τα καλαμπούρια μας και τις πλάκες μας. Αλλά στο γύρισμα δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Υπήρχαν φορές που έφτασα στα όριά μου. Φανταστείτε ότι μια σκηνή, όπου έπρεπε απλώς να τραβήξω μια κουρτίνα, τη γυρίσαμε 17 φορές. Αφού κάποια στιγμή σκέφτηκα «Μα καλά, αυτιστικό είμαι και δεν μπορώ ν’ ανοίξω μια κουρτίνα;». Και ο Οικονομίδης επέμενε ότι δεν ανοίγει έτσι. Με είχε προειδοποιήσει ότι θα με τσιτώνει όταν θεωρεί ότι δεν είμαι συγκεντρωμένος. Είναι ο τρόπος του. Θα μπορούσε να σε χαϊδεύει και να πάει η ταινία… στο διάολο».

– Πώς βρεθήκατε στο θεάτρο;

«Τελείωσα τη Σχολή του Καζάκου, όπου πήγα 25 χρόνων. Δεν είμαι από αυτούς που λένε ότι ήθελαν να γίνουν ηθοποιοί από μικροί. Αυτά τα θεωρώ καλλιτεχνικές πονηριές. Νομίζω ότι αν έμπαινα στον χώρο μικρότερος, δεν θα άντεχα. Πολλοί νόμιζαν ότι θα γίνουν γκλαμουράτοι, κάτι σαν Βουγιουκλάκη και Παπαμιχαήλ. Τελικά, όμως, τα πράγματα είναι αλλιώς. Θυμάμαι που μας έλεγαν οι καθηγητές ότι από μία τάξη τριάντα ατόμων άντε να βγει ένας ηθοποιός. Είναι πολύ σημαντική κουβέντα, αλλά όλοι έκαναν ότι δεν το άκουγαν».

– Μιας και πλησιάζουν οι εκλογές, ο Νίκος θα πήγαινε άραγε να ψηφίσει;

«Με τίποτα. Δεν θα ήξερε καν ποιος κυβερνάει τη χώρα. Δεν τον ενδιαφέρει. Δεν είναι πολιτικοποιημένος».

– Εσείς θα ψηφίσετε;

«Αν και μου περνάει από το μυαλό να μην πάω, δεν θέλω και να τους χαριστώ. Βέβαια, δεν υπάρχουν κόμματα για να ψηφίσεις. Από τη μια δεν μπορείς να ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ, γιατί τα έχει κάνει έτσι. Από την άλλη δεν μπορείς να ψηφίσεις Νέα Δημοκρατία, γιατί τα έχει κάνει αλλιώς. Αλλά και στην Αριστερά να δώσουν την εξουσία, δεν… μπορεί. Είναι 200 χρόνια πίσω». *

* Η ταινία βγαίνει στις αίθουσες στις 4 Νοεμβρίου.

Λούμπεν είναι η μισή Ελλάδα

«Υπάρχει πιο ευχάριστο θέμα;». Ετσι απαντά ο Γιάννης Οικονομίδης όταν τον ρωτάς γιατί τρυπώνει και πάλι, με την τρίτη του ταινία, στον μικρόκοσμο λούμπεν αντι-ηρώων, που βυθίζονται στη νεολληνική μιζέρια.


Εχει βέβαια και άλλη, λιγότερο σαρκαστική εξήγηση. «Αυτή είναι η μοίρα μας. Σε αυτό τον τόπο ζούμε, εδώ γεννιούνται και πεθαίνουν οι προσδοκίες μας. Κοντολογίς, αυτή είναι η ζωή μας, ριγμένη μέσα στη σύγχρονη Ελλάδα και όχι έξω από αυτήν».

Δεν εννοεί βέβαια ότι το σκηνικό των ταινιών του ή η ψυχογραφία των συνήθως αντιπαθητικών χαρακτήρων του αντιπροσωπεύουν τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Ισως, όμως, τον μικροαστό της παραδιπλανής γειτονιάς. «Είναι ένα κομμάτι της Ελλάδας. Και πιστεύω ότι το γνωρίζω καλά. Με ελκύει αυτός ο κόσμος, γιατί είναι γεμάτος οσμές. Με έναν τρόπο κάνω και εγώ τον εαυτό μου να γυρίζει γύρω από αυτό το κέντρο».

Πολλοί ίσως παρεξηγούν το ότι σε κάθε του ταινία («Σπιρτόκουτο», «Ψυχή στο στόμα») επανέρχεται στην ίδια κοινωνική τάξη, σε γκρίζα τοπία, μετέωρα και θλιβερά συναισθήματα, ματαιωμένες ζωές, δυσλειτουργικές σχέσεις. Ο «Μαχαιροβγάλτης» είναι μία ακόμη επιβεβαίωση αυτής της θεματικής «εμμονής» του. «Τι πάει να πει εμμονή;» λέει ο Γιάννης Οικονομίδης. «Αυτός ο κόσμος είναι η μισή Ελλάδα. Και σε παραλλαγές είναι ολόκληρη η Ελλάδα».

Ισως το κοινό να μη θέλει να του πετάνε στα μούτρα μια απωθητική πλευρά της κοινωνίας. «Η πλειοψηφία της σύγχρονης ελληνικής τέχνης -ποίηση, μουσική, σινεμά- δεν ασχολείται με την ουσία. Με εμάς δηλαδή και τη ζωή μας, την κοινωνία που έχουμε φτιάξει, το πώς καταναλώνεται και πώς καίγεται ο χρόνος μας σε αυτόν τον τόπο. Αυτό θα έπρεπε να είναι το άλφα και το ωμέγα, να μιλάς δηλαδή με αλήθεια για την εποχή σου. Γιατί τι πιο αισιόδοξο από ένα έργο που προσπαθεί να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας;» λέει.

Οι τόνοι, πάντως, στη νέα του ταινία έχουν χαμηλώσει. Τα βρισίδια έχουν υποχωρήσει. Αποτελούν μόνο ενσταντανέ στον «Μαχαιροβγάλτη», που δεν έχει χρώμα. Οι ήρωες έχουν μια ύποπτη ψυχραιμία. Σιγοκαίγονται υπόγεια. Μέχρι να ξεσπάσουν.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Ο «Μαχαιροβγάλτης» δεν θα ‘ξερε ποιος κυβερνά τη χώρα”

  1. κος Μπουνιάς Says:

    Καταρχήν και πάρα πολύ καλός σκηνοθέτης είναι ο Οικονομίδης και ταλαντούχος, αλλά θα πετάξω και την αποψάρα μου – σχόλιο.

    Πυρήνας των ταινιών του Οικονομίδη είναι η λουμπεναρία. Τί δουλειά έχουν να βλέπουμε σχόλια επαγγελματιών δημοσιογράφων με τα κλισέ τους «ευφυολογήματα» σ’ αυτό το blog όπως η αναδημοσίευση απ’ εδώ

    http://indieanapolis.wordpress.com

    Τί δουλειά έχει ο Γ. Οικονομίδης στο περιοδικό με τις «καλαίσθητες» διαφημίσεις για τηλεφωνικούς αυνανισμούς (090) και άλλα, βλέπε lifo.

    Απευθύνεται το έργο του κυρίως σε επαναστατημένους hipsters, όπως ο «Κυνόδοντας» πχ, που κατηγοριοποιήται στην κατηγορία distubing που αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση;

    Ισχυρίζεται ότι δεν έχει γίνει μόδα ο Οικονομίδης και παρουσιάζεται σε κακέκτυπα όπως η «Κάθαρση» μαζί με άλλες μούρες του χώρου…;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: