Κριτική «Μαχαιροβγάλτη» (Cinemanews.gr)

ΚΡΙΤΙΚΗ
» Μαριτίνα Παπαμήτρου @ CinemaNews.gr

Ο Νίκος (Στάθης Σταμουλακάτος) είναι ένας νεαρός άντρας που ζει παρασιτικά στην Πτολεμαΐδα, χωρίς φιλοδοξίες και όνειρα. Μετά το θάνατο του πατέρα του, ο θείος του (Βαγγέλης Μουρίκης) του προτείνει να κατέβει στην Αθήνα, προσφέροντάς του στέγη, φαγητό και μια εύκολη δουλειά. Παρά την αρχική απροθυμία του, ο Νίκος δέχεται την πρόταση και κατεβαίνει στην πρωτεύουσα για να βρεθεί σε ένα απομονωμένο προάστιο φυλώντας τα δύο ντόπερμαν του θείου του και έχοντας ως μόνη παρέα αυτόν και τη γυναίκα του (Μαρία Καλλιμάνη). Πολύ σύντομα οι τρεις τους θα εμπλακούν σε ένα περίεργο ερωτικό τρίγωνο.

Επιστρέφει δριμύτερος ο Γιάννης Οικονομίδης με το «Μαχαιροβγάλτη», τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του ταινία «Ψυχή Στο Στόμα». Πολυαναμενόμενη όχι μόνο από τους φανατικούς οπαδούς του, αλλά και από το υπόλοιπο σινεφίλ κοινό που σίγουρα δεν έμεινε ασυγκίνητο από την έως τώρα φιλμογραφία του. Σε αυτό το έργο καλούμαστε να παρακολουθήσουμε την ‘κάθοδο’ του αντι-ήρωα Νίκου από το επαρχιώτικο, μουντό περιβάλλον της Πτολεμαΐδας στο κλεινόν άστυ των ευκαιριών και της πραγματοποίησης του «ελληνικού ονείρου». Ασκώντας, όπως πάντα, οξεία κοινωνική κριτική, ο Οικονομίδης αποδομεί πλήρως τη νεοελληνική οικογένεια και τις σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα σε αυτή. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Πίσω από κάθε σωστό και τυπικό οικογενειάρχη / συγγενή / άνθρωπο στην ουσία μπορεί να κρύβεται επιμελώς μια σαθρή προσωπικότητα, ένα ζώο έτοιμο να κάνει τα πάντα για να ικανοποιηθεί, για να νιώσει την εξουσία στα χέρια του. Η καταπίεση, ο καθωσπρεπισμός, η ηθική και η αποχαύνωση του σύγχρονου Έλληνα από την τηλεόραση και το ποδόσφαιρο, είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που θίγει με το δικό του ξεχωριστό τρόπο.

Αποστασιοποιούμενος από το βωμολοχικό παροξυσμό και την εξωτερικευμένη ένταση των πρωταγωνιστών των προηγούμενων έργων του, επιλέγει συνειδητά τη σιωπή, την κινησιολογία και την εκφραστικότητα των ηθοποιών ως τα μέσα με τα οποία θα διοχετεύσει στην ατμόσφαιρα την υποβόσκουσα ενέργεια. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία, αν και ριψοκίνδυνο εγχείρημα, χρησιμοποιείται εξαιρετικά, μεγιστοποιώντας την αίσθηση της διαρκούς έντασης. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη μοναδική σκηνή που χρωματίζεται κατά την οποία ο Νίκος παρακολουθεί μια θεατρική παράσταση που κλείνει τόσο μα τόσο συμβολικά με την αιματοβαμμένη ελληνική σημαία να κυματίζει ευθαρσώς μπροστά στο θεατή.

Η επιλογή των ηθοποιών φαίνεται προσεκτική και απόλυτα συνεπής στο ύφος του σκηνοθέτη. Οι πρωτοεμφανιζόμενοι Στάθης Σταμουλακάτος και Μαρία Καλλιμάνη αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις, ενώ κανείς δεν θα μπορούσε να ενσαρκώσει καλύτερα το χαρακτήρα του Αλέκου από τον πολύ ταλαντούχο Βαγγέλη Μουρίκη, με τον οποίο πλαισιώνεται αρμονικά το πρωταγωνιστικό τρίο.

Αλληγορία για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία με νατουραλιστικό στίγμα, «τραγικωμωδία» όπως αναφέρει ο ίδιος ο δημιουργός, απλό, ειλικρινές, καυστικό, αυθάδες. Χρησιμοποιήστε όποιον χαρακτηρισμό θέλετε, ο «Μαχαιροβγάλτης» δεν είναι μακριά μας, είναι ένα μωσαϊκό φτιαγμένο από ένα κομμάτι του καθενός μας, όσο τρομακτικό κι αν ακούγεται αυτό. Αδιαμφισβήτητα το πιο μεστό έργο του Οικονομίδη έως σήμερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: